FC Zuidlaren 3 - De Vloek

Boven alles, mijn excuus. Verleden week was ik te druk met matrix analyses en monetaire economie om zelfs de primaire taak ‘schrijven van wedstrijdverslag’ te kunnen vervullen. Het tentamen belooft een studenten-10 en daar ben ik weer. Deze week: een dubbele editie!

Sedert het begin van de competitie heerst er een zo ware vloek over het derde zaterdagelftal van Zuidlaren: de 1-0 achterstand. Maar liefst vijf wedstrijden op rij konden scherp beginnen en loze kreten op het moment van aftrappen een openingstreffer van onze opponenten niet voorkomen. Een wedstrijd tegen hekkensluiter Asserboys zou de druïde moeten zijn die deze vloek op zou kunnen heffen, met daarbij aansluitend zoals beloofd: een doelpuntrijk verslag.

In de kleedkamer voorgaand de krachtmeting bleek echter Gijs Elsinga de rol van druïde op zich te nemen. Gijs fungeerde als Panoramix met een ketel vol proteïne-rommel terwijl alle spelers van dit opstandige Drentse dorpje geduldig in een rij wachtten op hun ‘scoopie’ met toverdrank. Alle spelers? Neee… Mijn eigen constante exceptionele kracht is ontstaan omdat ik als klein kind… Goed, laat ook maar. Rare jongens die Zuidlaarders…

Ik wil niet te veel tijd van uw kostbare leven in beslag nemen, daarom probeer ik vandaag het naar mijn persoonlijke maatstaven kort en bondig te houden en enkel de meest memorabele momenten te beschrijven.

Het fluitsignaal klinkt en de wedstrijd begint. Binnen mum van tijd smasht onze eigen keeper Joren te Velde de bal vanuit een corner in eigen goal. De zon krijgt de schuld en de vloek blijft voortbestaan. Omgaan met tegenslagen zijn wij inmiddels op getraind, we houden ons eigen spel vast terwijl de dieselmotor ondertussen rustig warm draait.

Niet veel later staat het  2-2 en is het niemand minder dan Lex ‘Skipper’ Tammens die zijn eerste officiële doelpunt in het seniorenvoetbal maakt. Ondanks een afgrijselijk intikkertje, een prachtig moment. Skipper, het is je gegund!

Op George zijn horloge tikt de tijd rustig door, diverse (maar liefst negen verschillende!) spelers van ons elftal weten het net te vinden met als topscoorder van de dag: Pelle Duiven. Er van uitgaande dat de bizarre kwaliteiten van onze publiekstrekker (voor Pelle zijn vader is geen afgelegen gehucht te ver!) reeds niemand meer verrast, zal ook ik dit maar als alledaags gaan beschouwen.

Supersub Gijs-Willem mocht ook nog even een half uurtje mee pakken waarop hij besloot de bal vanaf vijf meter op open goal toch maar even over te schieten. Het goede voornemen ‘niet meer op zichzelf schelden‘ hield stand. Ons bestuurslid van Ibn Battuta herpakte zich en maakte niet veel later het mooiste doelpunt van de dag. Vanuit een voorzet nam GW de bal op de pantoffel welke vervolgens met fenomenale snelheid in de linkerbovenhoek vloog. Machtig mooi! Eindstand: keurig gewerkt aan het doelpuntensaldo met als resultaat 13-2 winst.

De doelpuntenmakers van vandaag nog even op een rijtje:

  • Pelle Duiven: 4 x
  • Floris Folmer: 2 x
  • Mathijs Jansen: 1 x
  • Lex Tammens: 1 x
  • Steffan Boetje: 1 x
  • Twan Jutstra: 1 x
  • Gijs Willem: 1 x
  • Gijs Elsinga: 1 x
  • Wouter Groenewold: 1 x

‘s Avonds werd de overwinning uitbundig gevierd bij de limoncelloboeren uit ons elftal: Maurits en Daniel (die van de zus van Maurits en een blauwe maandag bij PEC Zwolle..). Eindstand: bier, limoncello een kort bezoek van trainer zelve en een zondag vol kopzere.

November brak aan en het beloofde voor Mathijs Jansen (van de hakjes..) een zware maand te worden. Ik heb er even voor gezeten en na lang wikken en wegen is het mij gelukt om Mathijs op een stapavond in één woord te kunnen beschrijven: ‘schaamteloos’. Bijkomend probleem: Mathijs heeft tot op heden dit seizoen in de wedstrijden nog maar weinig klaar weten te spelen. Vandaar zijn voornemen en doelstelling: een hele maand lang geen alcohol.

Deze zaterdag het bekende ritueel: thuisfluiter George geeft het startsignaal, de wedstrijd tegen directe concurrente ACV begint en een nieuwe kans om de vloek op te kunnen heffen. Na enkele minuten vangt Lukas Mennega de bal in eigen zestien, overduidelijk hands en scheidsrechter George wijst naar de stip. Ik sla het omschrijven van de strafschop over, want u raad het al: zaterdag 3 staat weer 0-1 achter.

Waar ik in de basis begon, werd ik er na een half uurtje afgehaald voor Vincent Kabel, welke mijn defensieve taken over mocht nemen. Een ijzersterke en balvaste speler van ACV zet een solo in, speelt onze gehele achterhoede uit en schiet de bal strak binnen. Vincent rijst zijn armen in de lucht en kijkt verwijtend om zich heen maar ook hij had gewoon een tackle in kunnen zetten.

Een kopje thee gaf troost en energie bij een 0-2 achterstand en ook ik mocht na de pauze weer mijn rentree op het veld maken: ditmaal op het middenveld. Niet veel later een foutje aan de kant van ACV: vedette en papa Wouter Groenewold straft hard af en maakt de 1-2.

Voor wie bij de doelpuntenmakers van vorige week goed heeft opgelet, zag dat er (naast mijn eigen..) een bepaalde naam er niet tussen stond: Stefan Waninge. Onze rossige rots wist geen enkele kans, ondanks hun uitzonderlijke grootte, af te maken. Treurig genoeg nam Stefan zijn zelfvertrouwen na vele gemiste kansen hard af met als ernstig gevolg: niet meer durven te schieten. Tegen ACV was het tot mijn grote geluk de dag van zijn wederopstanding. Een prima uitgespeelde kans en Stefan schiet hard binnen. Kop omhoog! Ook jou is het van harte gegund!
U vraagt zich natuurlijk af: hoe gaat het met Mathijs en een maand lang zonder alcohol? Na een half uurtje mocht hij het veld betreden en hij deed het tot verbazing van de gehele selectie en staf: fan-tas-tisch. Om te beschrijven hoe uitzonderlijk goed: waar de trainer Mathijs nog wilde wisselen tegen Onstwedder Boys vanwege een verschrikkelijk hakje, lukte het hem vandaag zelfs om de bal op behendige wijze met zijn hak mee te nemen. Als mayonaise op de gehaktbal schoot Mathijs de bal vanuit een rebound na een doelpoging van Gijs-Willem langs de keeper van ACV. Mathijs, ik denk echt dat als je voorgoed stopt met drinken en goed je best doet, je misschien nog wel profvoetballer kunt worden…

De stand is dus 3-2 en de diesel begint nu echt op gang te raken. Niks tijdrekken of inzakken: vooruit met de geit en op zoek naar de 4-2! Na een spetterende actie is het voorhoedespeler Daniel (nogmaals: die van de zus van Maurits en een blauwe maandag bij PEC Zwolle...) die de bal van zijn linkervoet, naar zijn rechter haalt, de keeper uitspeelt en genadeloos binnen schiet.

Dan het mooiste moment van de wedstrijd: een corner wordt door de lucht gegeven op randje zestien ter hoogte van de tweede paal. De 177 centimeter lange nummer 9 van FC Zuidlaren 3 gaat het kopduel aan met de boomlange centrumverdediger van ACV. De nummer 9 van Zuidlaren springt met ongelooflijke sprongkracht meters hoog de lucht in, geniet heel eventjes van het uitzicht over alle omliggende Drentse dorpen en kopt de bal vervolgens op briljante wijze over alles en iedereen heen richting Daniel. Deze schiet met een volley goed binnen en bepaalt hiermee de eindstand: 5-2.

FC Zuidlaren 3 treedt volgende week aan tegen het naar verluidt even jeugdige BATO 2 en is na maar liefst zeven competitiewedstrijden volop in de strijd om het kampioenschap. En mocht één van u allen weten hoe de vloek dan eindelijk in Winschoten opgeheven kan worden, laat het ons alstublieft snel weten...

Door Remco Spanhoff
De nummer 9 van FC Zuidlaren 3


“Salid y disfrutad” bij JO17-3

Zaterdag 3 is hun ballenzak kwijtgeraakt op een trainingsavond en Tom Wolf haalt de krant
na een noodgedwongen inval keepersbeurt bij het eerste team. Dat was zo ongeveer het
belangrijkste nieuws bij ons voetbalcluppie in de afgelopen weken. We gingen rustig op weg
naar het volgende weekend zo leek het. Zo niet bij JO17-3. Want al weken was bekend dat
op zaterdag 9 november de Hanzehogeschool haar jaarlijkse open dag heeft waarop
jongeren zich kunnen oriënteren op een passende studie. En ook 16-jarigen van FC
Zuidlaren gaan massaal naar deze open dag toe.
Veel afmeldingen dus. Als je daar dan ook nog eens een familieweekendje en iets met opa
en oma bij doet heb je maar zo 6 spelers minder in een selectie die met 13 man toch al niet
groot is. Daarbij komt dat “lenen" bij andere JO17 ploegen niet gaat lukken. Die hebben
hetzelfde probleem met de Hanze open dag of spelen op ongunstige tijden in verre oorden.
Afzeggen dan maar? Nee, dat is de gemakkelijke route. Dat kan altijd nog.
Eerst maar even bij buurman proberen (hij doet het leuk bij de Hanze) - “Je moet schieten,
anders kun je niet scoren” - of zijn open dagje een weekje later kan? - dan hebben we vrij
weekend – past ons veel beter. “Nee!” meldt buurman onvermurwbaar.
Dan maar aan de slag en vijf spelers proberen te regelen. De whatsapp maakt overuren.
Elke dag weer een stapje verder met hulp van een HJO die snapt dat we graag willen
voetballen. Dankjewel Arno voor creatief meedenken en regelen van JO19-3 speler. En met
hulp van een JO15-1 coach die onvermoeibaar spelers van zijn team probeert te motiveren
voor een tweede potje voetbal (dankjewel Robbin). Fijn cluppie dat FC Zuidlaren – mooi om
te ervaren hoe we elkaar helpen.
En dus staan we op zaterdagmiddag om 12:30 uur met een team- waarvan 5 geleend – aan
de aftrap op het B veld in Dwingeloo. Het is koud, het regent en het waait. Verre van fijn
voetbalweer. Maar dat doet er niet toe. We spelen en we hebben plezier. Zoals Johan Cruijff
ooit als coach tegen zijn Barcelona speler zei – zo gaan wij er vandaag ook in - ga het veld
op en geniet – “salid y disfrutad”. Kan zo op de krijtborden in de kantine.

P.S. 1. Dankjewel Floris, Floran, Rens, Lennon en Huub voor het meespelen.
P.S. 2. @Remco – zou je ons svp op de hoogte kunnen houden van de ballentas van zaterdag 3.


Tom Wolf kan FC Zuidlaren niet behoeden voor nederlaag

FC Zuidlaren veld ging op eigen veld onderuit tegen SC Loppersum. De wedstrijd die geen winnaar verdiende leek af te stevenen op een bloedeloze 0-0 maar in de uiterste slotseconden van de wedstrijd bleek een hoekschop van de gasten voldoende om er met de winst vandoor te gaan: 0-1

FC Zuidlaren – SC Loppersum

0-1 Niek Weistra `90+3

 

 

 

Zuidlaren – Het was viereneenhalf jaar geleden dat Zuidlaren en Loppersum elkaar troffen in de competitie. Destijds was het seizoen al bijna voorbij en wisten beide ploegen een waar spektakelstuk op de mat te leggen. Loppersum kwam 0-3 voor, Zuidlaren kwam terug in de wedstrijd en scoorde in blessuretijd zelfs 4-3 waarna Loppersum in de absolute slotseconde roet in het eten gooide door te scoren en met een punt huiswaarts te keren.
In de tussentijd is er een veel verandert. Zuidlaren is weer helemaal van onderaf aan begonnen en dan is het leuk om te kijken hoe je er voor staat tegen een oude bekende en misschien stond er wel weer een spectaculaire wedstrijd op de rol. Maar niets bleek minder waar, de toeschouwers die de moeite hadden genomen om naar het sportpark te komen werden niet verwend. Er ontspon zich in eerste instantie een trage wedstrijd waarbij het grootste gevaar van de gasten uit Loppersum kwam maar grote kansen leverde dit niet op. Het werd sowieso een wedstrijd waarbij de kansen schaars waren. In de eerste helft wist Loppersum twee keer in het notitieblok terecht te komen. Eerst met een schot van Joris Jurna wat hard voorlangs ging en notitie twee betrof een schot van Diederik Dijkie die door Robin Luikens kon worden over getikt.
Zuidlaren stelde daar zelf weinig tegenover. Ik zal u meenemen naar de mooiste aanval van de eerste helft. Een crossbal van Robin Wolters vanaf de linkerflank komt precies terecht op de stropdas bij Melvin Aling. De rechtsbuiten bereikt op zijn beurt de mee naar voren gekomen Fabian Staal die zijn goed ingeschoten bal gered ziet worden door Peter Paul Datema.
Daarmee zijn de hoogtepunten van de eerste helft wel gemeld. Daar kwam nog een dieptepunt over heen want Zuidlaren moest noodgedwongen zijn doelman wisselen. Na een bal van Jorik de Groot schoot het Luikens in zijn lies, de doelman probeerde nog door te spelen maar moest zich vlak voor de thee toch laten wisselen. Omdat er geen keeper op de bank stond mocht Tom Wolf het keepersshirt aantrekken en de wedstrijd als doelman volbrengen.

Nadat Wolf in de rust ook het bijpassende broekje bij het shirt had aangetrokken en motiverende woorden van moeder en zus tot zich had genomen, kon de tweede helft gaan beginnen. Dit werd een helft die qua veldspel erg leek op de eerste totdat de wedstrijd richting het einde liep. Ondertussen was er veel irritatie over een weer en had arbiter Schulte zijn handen er vol aan. Koud uit de kleedkamer was Zuidlaren voor het eerst echt gevaarlijk en het was niet verrassend dat dit een dood spelmoment betrof. Een vrije trap van Robin Wolters was een lastig prooi voor doelman Datema die de bal in twee instanties uit zijn doel wist te houden. Het zou ook één van de weinige reddingen blijken die Datema moest verrichten. In de slotfase moest de doelman nog slechts één keer handelende optreden toen invaller Nico Sieling met een bekeken bal van afstand de doelman probeerde te verschalken maar de ervaren goalie wist de bal over zijn doel te tikken. Aan de andere kant had Tom Wolf iets meer te doen maar hij toonde zich een goede stand-in. Voorzetten vanaf de flank waren voor hem, schoten van dichtbij en ver wist hij te pareren en hij leek keurig op weg naar een clean-sheet. Tot de uiterste slotfase aanbrak en Loppersum een serie hoekschoppen te nemen kreeg. De laatste van die serie zorgde ervoor dat Niek Weistra de bal bij de tweede paal binnen kon werken en hij dompelde Zuidlaren daarmee in rouw. Een wedstrijd die geen winnaar verdiende kreeg er op deze manier toch één. Tom werd, nadat hij na het laatste fluitsignaal enkele minuten teleurgesteld op het was blijven liggen, geheel terecht gekroond tot Mitra man of the match.

Komende zaterdag 9 november staat er wederom een klassieker tegen een oude bekende op het programma. FC Zuidlaren mag het dan om 15:00 uur, wederom thuis, opnemen tegen Aduard 2000.

Feiten en cijfers

Opstelling FC Zuidlaren: Robin Luikens (39. Luuk Haaijer); Fabian Staal, Tom Wolf, Allard van Weringh, Koen Brandts; Jorik de Groot, Robin Wolters, Koen Eshuis; Melvin Aling (74. Nico Sieling), Jos Lamain ©, Rienk Wagenaar (63. Robbin Markus).
Opstelling SC Loppersum: Peter Paul Datema; Rolf Oosterhuis, Mart Buikema, Rik Buikema, Thom Wildeman; Jacob Havinga (82. Hans Middel), Peter Heeres, Tristan van der Beek; Diederik Dijk, Ruben Keizer (Niek Weistra), Joris Jurna.
Rest bank: Marcel Pool, Tim Maneschijn, Marvin Hoeksema.
Scheidsrechter: Dhr. N.P.R. Schulte (Nieuw Schoonebeek)
Gele kaart: Jos Lamain, Koen Eshuis, Robin Wolters, Fabian Staal, Luuk Haaijer (FC Zuidlaren) Tristan van der Beek, Mart Buikema (SC Loppersum)
Mitra man of the match: Tom Wolf

Door: Rick ter Veld


Zaterdag 3 - De Gouden Regel

Zeven uur ‘s ochtends op zaterdagmorgen, de wekker gaat. Met pijn en vooral heel veel moeite rol ik mijn bed uit. Het goede been eerst, ontbijten, douchen en vervolgens maar liefst om kwart voor acht al richting het sportpark van SV Lycurgus. Ik loop de trap af, pak mijn donkergroene, onverwoestbare Batavus Winner en fiets zo hard als ik kan richting de Zilverlaan.

Aangekomen bij dit sportcomplex gebouwd tussen parkeerplaatsen en industrieterreinen zit de 13-1 al rustig op ‘de trainer’ te wachten. Ik haal nog even snel een bakkie pleur om vervolgens de voorbereiding op de partij tegen Lycurgus 13-1 te starten.

Onze Zuidlaarder jeugdtalenten spelen de eerste helft prima om dit vervolgens uit te bouwen naar een complete dominantie in de tweede helft. Lycurgus kwam er niet aan te pas met het terechte gevolg dat wij op den duur de 1-2 voorsprong maken. De jongens spelen geweldig, echter schort er één ding: jezelf belonen met doelpunten. Voetbal zou voetbal niet zijn geweest: in de laatste minuut de eerste uitbraak en tevens kans van Lycurgus, die vanuit het niets wordt binnen geschoten: eindstand 2-2.

Onverwacht? Absoluut niet. Sinds het begin der voetbaltijden luidt al één van de Gouden Regels: ‘Als je hem zelf niet maakt, maakt de tegenstander hem’. Best. Ik heb superieur voetbal gezien en ontwikkeling is toch belangrijker dan resultaat. En een ezel in het algemeen…

Later op de dag stap ik op de parkeerplaats van sportpark de Wenakkers in Zuidlaren bij de coach die mij in de loop der jaren, al jaren onder zijn hoede heeft gehad in de auto: George, de ouwe heer van Sander. De reis gaat richting koploper huisvestend in het Oost-Groningse Oostwold. Onderweg zit George op de chauffeurs- en tevens praatstoel en naast het geschiedenislesje over de regionen waar wij doorheen karren vertelt hij onder andere in het bezit te zijn van een busrijbewijs. Vandaar de vraag: mocht iemand nog een oude (desnoods wegrottende) bus in de achtertuin hebben staan, het derde elftal van Zuidlaren neemt hem met liefde over.

Sinds ik donderdagavond in de wetenschap was als wissel te beginnen, zat ik ook nu dus weer pisnijdig op de achterbank. Opeens schiet mij iets te binnen: een wissel moet vlaggen. Huib (buiten de selectie voor vandaag) zat naast mij, ik kijk hem lief aan en spreek wat overtuigende woorden en het is geregeld: Huib vlagt vandaag. Ik hou van mensen die geen nee kunnen zeggen.

Zo hebben we temidden in ons elftal ook Lex Tammens, alias Skipper. Een matige voetballer maar een fantastische zeiler. Tot vorig jaar wissel bij het eerste elftal, echter staan de beste stuurlui aan wal, Lex ging overstag en zette koers richting het derde elftal. Helaas zitten wij nu dus met hem opgescheept...

De wedstrijd tegen VVS was begonnen en ook vandaag stond Skipper centraal in de defensie achter het roer. Iemand die ons alle zeilen bij laat zetten, roeit met de riemen die ons elftal te bieden heeft en het indien nodig over een andere boeg gooit. Skipper doet het voor kelderklasse begrippen bij ons prima, echter is er bij zijn coaching vanuit achterin één grote ergernis en tevens nadeel: het is nooit ‘Kantelen!’ of ‘Rechterflank!’, maar ‘Klaar om te wenden!’, ‘Ree!’ en ‘Stuurboordzijde!’. Goed, we kunnen er mee leven.

Op het knollenveld in Oostwold zijn wij de iets betere. De keeper van VVS blijkt ondanks zijn ‘stevige bouw’ een aantal lastige ballen uit zijn hok te kunnen weren waarop Twan besluit om hem maar met een héle grote boog te passeren. Op prachtige wijze speelt hij de doelverdediger uit met de openingstreffer namens de uitploeg als gevolg. De mannen uit Oost-Groningen beantwoorden dit niet veel later met een steekpass door onze verdediging met de gelijkmaker als gevolg.

Ondertussen zit ikzelf dus nog steeds op de wisselbank. Samen met Gijs-Willem, rooie Gijs, rooie Stefan en Mathijs (van de hakjes) is het in één woord: gezellig. Lekker zaniken op onze teamgenoten onwetend dat we het zelf echt niet beter zouden doen. Hoe dan ook, zit er iemand naast mij te zuchten, puffen, trillen, zweten en nog veel meer van de zenuwen: het is George. Mijn hoogtepunt van de dag om nu eens van dichtbij mee te kunnen maken hoe gespannen onze coach zich altijd rondom de dug-out beweegt.

Het is hem dan ook van harte gegund dat na een keurige aanval het zijn bloedeigen zoon Sander is die de 1-2 beheerst binnen schiet. George juicht hard, loost een zenuwplasje in de bosjes naast het veld en gaat onrustig weer zitten.

In de loop van de tweede helft komen Gijs-Willem, Mathijs en ik er dan in. Onze ongetrainde spits zonder wedstrijdritme Gijs-Willem mist een gigantische kans na een keurige aanval van ons elftal. Hoe zat het ook alweer met die Gouden Regel van het voetbal?

….Stoot zich vandaag keihard twee keer aan dezelfde steen.

Een tegenaanval van VVS: ik sta rechts achterin en blijk een bizar rappe en technisch vaardige tegenstander te hebben. Deze beste jongen wordt ingespeeld, trainer Mike schreeuwt herhaaldelijk ‘Voor je houden! Voor je houden!’ naar mij en stronteigenwijs als ik ben stap ik uit. Ik mis zowel bal als man en ook Skipper weet de linksbuiten van Oostwold niet te kunnen stoppen. Na onze gehele achterhoede uitgespeeld te hebben, wordt de bal keihard in de korte hoek geschoten. De eindstand is bepaald en exact hetzelfde als in de ochtend bij de 13-1.

Volgende week nogmaals gelijkenis: zowel de 13-1 als de Zaterdag 3 speelt tegen de nummer laatste binnen hun competitie. Mij is beloofd dat ik de gehele wedstrijd speel, de stand is niet belangrijk en ontwikkeling is belangrijker dan winst. Maar goed, ik zou u graag willen beloven volgende week met een uitgebreid en doelpuntenrijk verslag in het voordeel van de FCZ terug te kunnen komen..

PS. Wouter, juich niet te vroeg. Volgende week ben je gewoon weer aan de beurt.

Door Remco Spanhoff

Scoreverloop
0-1 Twan Jutstra
1-1 VVS Oostwold
1-2 Sander Wilderboer
2-2 VVS Oostwold


Oefentoernooi v.v. Roden

Vanaf morgen zal het eerste elftal meedoen aan een oefentoernooi wat georganiseerd wordt door v.v. Roden. Het toernooi is bedoeld om spelers die bij de eerste elftallen om welke reden dan ook niet of nauwlijks in actie komen. Met zes speeldata is er zo een mooie extra mogelijkheid om spelers speelminuten te geven en omdat het een toernooivorm betreft is het ook voor de spelers een leuke uitdaging. Naast FC Zuidlaren en v.v. Roden zullen ook GRC Groningen en VEV`67 deelnemen. Wedstrijden zullen gespeeld worden op dinsdag-avond.

Speelschema

29 oktober 2019 FC Zuidlaren - v.v. Roden
29 oktober 2019 GRC Groningen - VEV`67
12 november 2019 GRC Groningen - v.v. Roden
12 november 2019 VEV`67 - FC Zuidlaren
3 december 2019 v.v. Roden - VEV`67
3 december 2019 FC Zuidlaren - GRC Groningen
25 februari 2020 v.v. Roden - FC Zuidlaren
25 februari 2020 VEV`67- GRC Groningen
17 maart 2020 v.v. Roden - GRC Groningen
17 maart 2020 FC Zuidlaren - VEV`67
21 april 2020 VEV`67 - v.v. Roden
21 april 2020 GRC Groningen - FC Zuidlaren


Zaterdag 3 – De streken van Bokito

Rondom de Zuidlaardermarkt-festiviteiten gunde clublegende, elftalvedette en vader Wouter mij een weekendje vrij. Waarvoor dank. Naar u mijn oprechte excuus voor deze lectuur, het is nu weer tijd voor literaire teksten. Na de blamage van het elftal en de interim-verslaggever van vorige week resulterend in die verloren wedstrijd, had Mike ons een verplichte training op de dinsdag beloofd. Het was zondagmiddag en een officieuze teambespreking vond plaats bij het Puntje toen de trainer met dubbele tong en een wazige blik de verlossende woorden: ‘De training van dinsdag is afgelast, wegens te lage opkomst. Ook van de trainer zelf....’ sprak.

Pas op de donderdag werden na veel bier (echt heel veel...), Zuidlaarderbollen en ditmaal geen aankopen van pony’s de voetbalschoenen weer te voorschijn gehaald. Tot grote tevredenheid van de trainer werd er ontzettend fel en scherp getraind. Lukas ‘Altijd met scheidsrechters in discussie’ Mennega was tijdens de afwerkoefening volgens hem zelf helemaal dé man. Na drie rollertjes achter Joren te hebben gekregen maakt hij zichzelf groot, loopt breed en schreeuwt herhaaldelijk naar Mike: ‘Trainer, zet mij spitta dan!’. Voor de oudere lezers onder u, ‘spitta’ is stoerejongenstaal voor ‘spits’.

De vrijdagavond blijft spannend. Fitheid is cruciaal op zaterdag voor het derde, absoluut met een wedstrijd tegen grootmacht WVV 2 op de planning. Wie weet zich te gedragen en wie niet op de avond voorafgaand? Ik houd u niet langer in spanning en verklap alvast: dit was hét weekend van Frank ‘Bokito’ van Tongeren.

Deze uitzonderlijk breed gebouwde en volledige behaarde losgeslagen gorilla speelt al sinds het begin der elftaltijden bij ons en is (in ieder geval voor mij) een zeer gewaardeerde kracht. Met de nadruk op kracht. Eén probleem, voor Bokito stond er vrijdags een feestje op de planning. Resultaat: begin van de ochtend loopt Frank ‘Bokito’ van Tongeren al schommelend richting zijn nest. De stad vind hij maar niks. Frank is blij wanneer hij bij zíjn Jungle (wij noemen het gewoon Noorderplantsoen) aankomt en hier nog een paar boompjes mee kan pakken. Aan de rand van dit ‘oerwoud’ belandt Bokito in zijn nest, sluit zijn ogen en valt niet wetend wat de volgende dag hem te wachten staat luid snurkend in slaap.

De volgende dag lunchen we gezamenlijk met het derde. Stuk voor stuk komen de spelers een minuut of vijf te laat binnen druppelen. Soep en brood gaan er bij iedereen prima in. Bij iedereen? Nee... Frank ‘Bokito’ van Tongeren ontbreekt. Te laat voor de lunch verschijnt Frank dan toch, met de mededeling slechts anderhalfuur geslapen te hebben. An-der-half uur!? Ik ben blij dat hij ’s ochtends in ieder geval een tros bananen naar binnen had gewerkt.

De wedstrijd start, ik sta in de basis en we starten geweldig. WVV blijkt niet de doorsnee Kelderklasser en is met een aantal oud spelers van het eerste een geduchte tegenstander. Goed, alweer komen we binnen vijf minuten op 0-1 achterstand, maar dit zien we inmiddels als gewoonte en routine. Nog geen twee minuten later schiet sterspeler en beatproducer Pelle Duiven de bal al rollend van afstand binnen.

Voor de wedstrijd stond ik te pissen naast de keeper van WVV. Deze doelverdediger bleek een sympathieke en spontane gozer en vertelde vol enthousiasme de vorige avond met een aantal teamgenoten naar Martin Garrix te zijn geweest. Mooi dat het mooi was, maar dit was te zien.

Bij dit pisballetje van Pelle maaide hij volledig over de bal heen waardoor de gelijkmaker een feit was. Niet veel later een dieptebal van WVV waar onze (inmiddels bij u bekende) doelverdediger tot onze verbazing twijfelde bij zijn uitkomactie. Doelpunt voor WVV: 1-2. Als elftal blijven wij heerlijk vasthouden aan het systeem en spelen bij vlagen: geweldig. Het is niet verassend dat de gelijkmaker nogmaals valt. Een vrije trap, de keeper van WVV zat weer mis en onze spits staat op scherp en tikt binnen. Onze spits? Juist, Frank ‘Bokito’ van Tongeren. Ondanks slechts anderhalf uur geslapen te hebben steekt hij gefocust zijn been uit en schiet binnen.

In de rust wordt ik er tot mijn eigen lichtelijke ontevredenheid (ik zeg niet dat het onterecht was..) er uit gehaald en belandt op de bank. Zonder mij, hoe moeilijk ook, moest het elftal op zoek naar de winnende goal. Een kwartier na rust een te kort terugspeelballetje vanuit de defensie van Winschoten waar onze aanvaller tussen weet te komen met een sliding en de bal achter het net te krijgen. Het zou toch niet alweer..? Jawel! Wonderlijk genoeg was het ons eigen oermens die alweer gretig op zo’n moment stond te wachten, en met succes. Frank, je bent een topper!

De frustraties bij Winschoten namen toe en de wedstrijd ontwikkelde zich tot een behoorlijke schoppartij. De oudere speler binnen ons team had hier wat moeite mee, met als gevolg dat ik hem mocht gaan vervangen. Echter kwam ik niet op zijn positie (10) in het veld, maar mocht ik doorlopen naar achteren en werd Lukas doorgeschoven naar voren. Deze zelfbenoemde ‘spitta’ had zoals ik zei redelijk gepresteerd op training en die inzet werd dan nu beloond. Ik zal de notities van Twan citeren:

‘Lukas wint de bal wanneer de keeper lang geeft, Lukas probeert weer van een afstand op goal te schieten, de bal gaat dik vijf meter naast (zoals gewoonlijk). ‘

‘Lukas krijgt de bal, kapt prachtig zijn mannetje uit, hij schiet! Maar het is een rollertje en hij rolt naast...’

‘Lukas krijgt alweer de bal op de zestien, hij probeert een volley maar mist de bal volledig. Wat een talent...’

Tja Lukas jongen, blijf maar lekker achterin hè...

Ondanks dat de wedstrijd dus wat meer agressie op zich nam, wisten wij deze keurig uit te voetballen. Ram de bal naar voren! Vrouwen en kinderen eerst! Eindstand: 3-2. Wat voelt deze overwinning lekker! Grotendeels goed spel, inzet en een steeds fijner geslepen systeem. Volgende week spelen we uit in Oostwold tegen de tot dusver ongeslagen koploper. Een daadwerkelijke krachtmeting zodat we kunnen zien waar we echt staan..

In tegenstelling tot vele voorgaande wedstrijden wist Wouter deze week het net niet te bereiken. Vol jaloezie ten opzichte van de prestaties van Frank die met nog geen twee uur slaap de man van de dag was, trekt onze vedette maar een biertje open. Eind van de avond: met moeite stapt Wouter op de fiets, denkt aan zijn bed en aan Bokito en hoopt volgende week dan toch weer wél belangrijk te zijn. Fietsen gaat moeizaam, zingen gaat wel. Over de gehele lengte van de Stationsweg galmt de tekst: ‘De meeeeste drooomen zijn bedrog! Maar als ik anderhalf uur slaap dan scoor ik nog....’ Wouter succes, het is je gegund!

 

Door Remco Spanhoff

 
0-1 WVV
1-1 Pelle Duiven
1-2 WVV
2-2 Frank van Tongeren
3-2 Frank van Tongeren


FC Zuidlaren 1 verliest topper tegen Helpman

FC Zuidlaren heeft in de topper tegen Helpman niet weten te imponeren. De ploeg uit Groningen-zuid was na 90 minuten met 0-3 te sterk. Twee goals voor rust en één tegen het einde van de wedstrijd lieten geen twijfel bestaan over wie vanmiddag de betere ploeg was.

FC Zuidlaren – v.v. Helpman

0-1 Camiel Buursma `4
0-2 Camiel Buursma `38
0-3 Tijmen Roepel `79

 

Zuidlaren - FC Zuidlaren – Helpman werd vooraf beschreven als een topper. Gezien de ranglijst was dit ook een feit want Zuidlaren (derde) en Helpman (tweede) waren voorafgaand aan het duel allebei terug te vinden in de top van de ranglijst. Een echte topper werd het duel der promovendi echter nooit. Daarvoor was de Helpman gewoon simpelweg een maatje te groot voor Zuidlaren. De ploeg van Van der Slot wist het krachtsverschil ook al binnen vijf minuten om te zetten in een voorsprong. Na een voorzet vanaf de rechterflank was het één der Zuidlaarder verdedigers die de bal vanaf ongeveer de tweede paal terug kopte voor het doel waar het leer voor de voeten van Helpman-aanvaller Camiel Buursma terecht kwam. Buursma aarzelde niet en haalde vanaf de rand van het strafschopgebied uit en verschalkte Robin Luikens. 0-1. Helpman bleef hierna ook de bovenliggende partij en Zuidlaren kon daar aanvallend niets tegenover zetten. Het leek een kwestie van schade beperken tot de rust en dan de puntjes op de i zetten om in de tweede helft het tij te keren. Helpman bleef echter aandringen en wist nogmaals het net te vinden. Een goal die wel deed denken aan de eerste. Wederom was de Zuidlaarder defensie die assisteerde bij de treffer van wederom Camiel Buursma. De bal kon niet worden weg gewerkt en bleef hangen rond het strafschopgebied. Vanaf daar leek de bal te worden weggewerkt maar kwam hij, net als bij de openingstreffer, op de rand van het strafschopgebied voor de voeten van Buursma die geplaatst uithaalde: 0-2. Zoals doelman Luikens terecht opmerkte: “twee ballen tussen de palen, twee goals”.

Na de thee kwam aanvaller Jasper Schenk binnen de lijnen voor controleur Luuk Haaijer. Met meer snelheid in de voorhoede zou er gegokt kunnen worden op snelle uitbraken maar hier kwam in de praktijk weinig van terecht. Het waren de gasten uit Helpman die voor het meeste gevaar zorgden. Met name de snelheid van Rusch en Van Zwol zorgden voor een hoop gevaar. Fabian Staal en Koen Brandts hadden hun handen er vol aan. Van Zwol ontsnapte na een uur spelen aan de gehele Zuidlaarder defensie, appèl voor buitenspel was er maar grens- en scheidsrechter gingen hier niet in mee. Gelukkig voor Zuidlaren stond Robin Luikens goed op te letten en wist hij Saviero van Zwol van scoren af te houden. Met Nico Sieling voor Fabian Staal ging Zuidlaren nog meer risico nemen en aanvallender spelen. De ploeg kwam ook beter in de wedstrijd maar kreeg met nog tien minuten op de klok toch het deksel op de neus. Tijmen Roepel stond amper drie minuten binnen de lijnen toen hij oog in oog met Robin Luikens kwam te staan. Luikens redde in eerste instantie uitstekend maar in de rebound was Roepel hem toch de baas en schoot hij de 0-3 binnen. Zo beleefde Zuidlaren een tamelijk kansloze middag tegen een goed Helpman.

Volgende week zaterdag 26 oktober mag de ploeg van Edwin Prins het opnieuw proberen. Dan staat om 14:30 uur staat dan in Noordwolde Gn. Het duel v.v. Noordwolde – FC Zuidlaren op het programma.

Feiten en cijfers

Opstelling FC Zuidlaren: Robin Luikens; Fabian Staal (75. Nico Sieling), Tom Wolf, Allard van Weringh, Koen Brandts; Koen Eshuis, Robin Wolters, Luuk Haaijer (46. Jasper Schenk); Jorik de Groot, Jos Lamain (87. Rienk Wagenaar), Jordi Hamming.
Opstelling Helpman: Frank Harms; Hessel Beltman, Rick Heim, Gerwin Hooghoudt, Jonah Ouwejan; Marten Lieberom, Tim van Dorp ©, Roy van der Plas; Michiel Rusch (76. Tijmen Roepel), Camiel Buursma, Saviero van Zwol.
Rest bank: Rik Dagelet, Niels Hamstra.
Scheidsrechter: B.H. Over (Sneek)
Gele kaart: Jos Lamain, Allard van Weringh, Koen Brandts (FC Zuidlaren), Hessel Beltman (Helpman)
Mitra man of the match: Koen Brandts

Door Rick ter Veld


FC Zuidlaren 3 krijgt een lesje effectiviteit in Ontstwedde.

Op de foto ontbreken Harald Hageman en Daniël de Jong

Op de zaterdagmiddag van de Zuidlaardermarktweek stond voor Zaterdag 3 de uitwedstrijd bij
Onstwedder Boys op het programma. De aanloop richting de wedstrijd verliep niet voor iedereen even
vlekkeloos. Zo was er een aantal spelers niet in de gelegenheid om te trainen, hetgeen verstrekkende
gevolgen had op de donderdag, want met een bijna volledig fitte selectie beschikt onze trainer over de
keuze uit 20 man. Zeker nu er sinds vorige week (nog) weer een nieuw talent aan onze selectie werd
toegevoegd in de persoon van Matthijs. Diezelfde Matthijs besloot vorig seizoen om te stoppen met
voetbal en was in de veronderstelling dat alleen afmelden bij de elftalleider voldoende was. Toen er in
september toch weer een afschrift kwam van FC Zuidlaren en het voetbalbloed toch nog niet volledig
uit het lichaam verdwenen bleek, meldde hij zich weer bij zijn makkers die hem zonder nadenken
weer in genade aannamen. Daarover later meer….​
Terug naar de keuze van de trainer; niet trainen is niet spelen en dus kregen liefst 3 spelers
donderdagavond al te horen dat zij verplicht rust kregen, iets wat Gijs Willem zaterdagmiddag toen hij
al helemaal omgekleed was nog eens na moest lezen. Niet spelen is geen overbodige luxe in het
Zuidlaardermarktweekend, maar hoezeer ook het hartje in dit elftal vlotter gaat kloppen van een
glaasje gerstenat, voetballen wil je!​

De vrijdagavond wil nog wel eens een valkuil zijn in de discipline van ons elftal. Sommigen zijn op
dat moment al druk in training voor de 3e helft op zaterdag en de vrees was dan ook dat, rondom deze
feestelijke dagen, het dit keer niet anders zou zijn. Aangezien ik een van de 3 was met verplicht
voorgeschreven rust, besloot ik de dorpskern eens door te fietsen om te zien of iedereen wel met de
wedstrijd bezig was. Op de Brink was het vrij rustig, de draaimolen was al dicht dus hier zou ik de
mannen niet meer treffen. Dan maar op de weg terug naar huis. Plots een hevige, zeer plaatselijke,
regenbui die mij er toe dwong om even bij onze sponsor De Vliegh te schuilen. Aldaar trof ik alleen
onze vaste sluitpost aan, wiens wangen al net zo rood waren als zijn haardos en waar van het al zeker
leek dat hij de sluitingstijd niet zou gaan halen. Niets bleek minder waar overigens, maar hij beloofde
plechtig om “topfitssezijnnn.”
Dit alles onder toeziend oog van onze trainer, die inmiddels ook aangeschote….. geschoven was.
De rest van de mannen lag blijkbaar al keurig op bed want ook op de app bleef het verbazingwekkend
rustig.

Zaterdagochtend, voor ondergetekende het moment om de laatste ziektekiemen (oorzaak van het niet
trainen) en enig lui(bier)zweet te verliezen tijdens de marktloop. Aangezien er in de middag niet
achter een bal aan gerend hoefde te worden en het ook leuk was voor de toeschouwers besloot ik mee
te doen. Over het resultaat kunnen we kort zijn; kon beter! Wat wel fijn was om te zien is dat er maar
liefst 2 mensen uit mijn team mij kwamen aanmoedigen, dank Lex en Huib.

Dan naar de wedstrijd. Vooraf was er enig onderzoek gedaan door wat spelers die, op basis van
eerdere uitslagen tegen andere tegenstanders, al in konden schatten dat we deze wedstrijd wel konden
winnen. Iets wat in het Zuidlaardermarktweekend over het algemeen ook meer regel dan uitzondering
is. Hier lag echter het grootste gevaar... Onderschatting. Dit werd nog eens extra gevoed toen één van
de twee wisselspelers van Onstwedde aangaf dat hij pas sinds vorige week begonnen was met voetbal.
Het hielp ook niet echt dat het ook aan zijn fysiek te zien was dat hij niet veel aan sport had gedaan.
Het zorgde voor de nodige lachers bij ons op de bank, maar hij bleek een aardig balletje te kunnen
trappen.​

Amper geïnstalleerd op de reservebank, tablet opstarten... Onder het mom van; als ik het nu niet
meteen typ, dan komt dat verslag er niet eerder dan komende donderdag…
Systemen opgestart, de blik richting het veld en voor onze dug-out wordt een aanval over de
linkerflank opgezet door Onstwedde. Blijkbaar toch nog niet geheel wakker werden we volledig
overlopen en de eerste aanval leverde ook meteen een 1-0 achterstand op. Dit ondanks dat Remco, na

ons teamfotomoment vlak voor de warming-up, maar liefst 4 keer had geroepen dat we nu “even in de
wedstrijdfocus moesten gaan zitten.” Lege kreten waar hij samen met Vincent K. schijnbaar patent op
heeft, want mijn mede-niet geselecteerde collega Stefan merkte op dat we van dergelijke kreten wel
een bingokaart konden maken om tijdens de wedstrijd in te vullen. Zo ver is het niet gekomen, maar
wel ééntje om in het achterhoofd te houden.

Wat wel moest gebeuren is de aansluiting vinden bij onze voornamelijk fysiek ingestelde tegenstander.
We leken dit ook al vrij vlot te doen, maar de goal die Lex scoorde werd wegens buitenspel afgekeurd.
FC Zuidlaren had de smaak van het aanvallen te pakken en bleef proberen om te scoren. Floris was
nog dichtbij een goal, maar zijn schot werd gepakt door de keeper. Na 20 minuten soleert Pelle langs
een aantal tegenstanders en vuurt richting de goal, dit keer geen actie van de keeper, maar de paal
brengt redding. De rest van de eerste helft leverde, behalve veel slordigheden, verder weinig spektakel
op. Lichtpuntje was wel dat na een half uur Matthijs zijn rentree op de velden mocht maken en zijn
eerste balcontact betreft een hakje over de zijlijn. Vlot gevolgd door de opbeurende woorden van de
coach; “Wat je niet kan, moet je niet doen!”.​
Al met al konden we over de eerste wedstrijd van Matthijs zeggen: Kon beter!

Ik was zelf niet aanwezig in de kleedkamer, maar wat er gezegd werd was niet voor dovemans oren
bestemd… Als we hier verliezen, dan wordt er dinsdag gewoon getraind...
Koud gestart komt de bal op een gunstige plek te liggen voor een vrije trap na een knullige handsbal
van de tegenstander. Aanvoerder Pelle neemt vol zelfvertrouwen plaats achter de bal en ramt de
lederen knikker rechts in de hoek achter de keeper. 1-1
Zuidlaren heeft het betere van het spel, maar vergeet om te blijven voetballen. Op de momenten dat dit
wel gebeurt worden we ook dreigend. Gijs Elsinga combineert met Twan door de verdediging heen,
maar wordt gestuit door de keeper. Met nog 20 minuten op de klok is er hetzelfde lot voor Pelle, na
fantastisch voorbereidend werk van Steffan.
Omdat het maar niet wil lukken, gaan we ons meer en meer bemoeien met wat anderen zouden moeten
doen. En hoewel een punt verdiend zou zijn kregen wij in de 89e minuut helaas dan toch de deksel op
de neus. Een effectieve counter over de rechterkant, gevolgd door een halve voorzet die over de keeper
(topfit was ie niet, maar goede pot op de lijn gestaan) heen waaide. 2-1.​
We gooien nog één keer alles in de strijd en krijgen nog een mooie kans, nadat Lukas met een
splijtende pass door het midden Gijs Elsinga voor de keeper zet. Het lukt hem alleen niet om het tot
doelpunt te promoveren.​

De eerste nederlaag van de competitie is een feit en de conclusie aan het einde van de wedstrijd is dan
ook: Kon beter!
Complimenten aan de keeper van Onstwedde, lag regelmatig in de weg. Ook aan de scheidsrechter lag
het niet, die floot een prima pot.
En zoals het een goed verslag betaamt; de gehaktbal uit de jus was prima. Redelijke bite, lekkere jus
en voldoende saus ernaast. 7,5!
Man-of-the-match: aangezien onze elftalleider niet iedereen op papier heeft gezet kunnen we niet op
Pelle stemmen, dus dan moet ik maar even op mijzelf stemmen. Maar Pelle komt de twijfelachtige eer
vandaag toe.

Volgende week spelen we om 15.00 uur thuis tegen WVV 2. Nu rest ons een vlotte thuisreis en dan
een uitgebreide derde helft. Wees gerust, we hebben er al hard voor getraind, dus die gaan we de
komende dagen zeker winnen.
Als laatste moet nog toegevoegd worden dat een winnende trainer altijd gelijk heeft... Hij liet dit
weekend de topscoorder van het elftal niet spelen… U kunt volgende week komen kijken wat hij van
zijn ongelijk heeft geleerd!

Namens het derde (h)elftal, uw verslaggever,

Wouter Groenewold


FC Zuidlaren 1 zet mooie traditie voort

FC Zuidlaren heeft vanmiddag op bezoek bij Velocitas 1897 weten te winnen. Na een 1-0 ruststand door een doelpunt van Quinn Mekel, wist Zuidlaren in de tweede helft de rug te rechten en de stand om te draaien. Doelpunten van Jos Lamain en Bas Boersma zorgden voor een 1-2 overwinning.

Velocitas 1897 – FC Zuidlaren

1-0 Quinn Mekel `19
1-1 Jos Lamain `61
1-2 Bas Boersma `70

 

Groningen – De derde dinsdag van oktober staat in Zuidlaren en omstreken ieder jaar weer rood omcirkelt in de agenda. Het dorp van Berend Botje staat dan traditiegetrouw in het teken van de Zuidlaardermarkt. De markt levert daarnaast nog een aantal bij-tradities op. Snert, Zuidlaarderbol, roggebrood met spek, bier, broodjes hamburger en een driepunter voor de plaatselijke voetbalclub. Want al jaren achtereen weet het eerste zaterdag-elftal de wedstrijd voor de Zuidlaardermarkt te winnen. Vanmiddag was dat niet anders, al was het zeker geen ABC-tje.

De ploeg van Edwin Prins mocht namelijk op bezoek bij éénmalig KNVB Beker-winnaar en één van de titel-aspiranten in 3C: Velocitas 1897. Van “Velo” was vooraf wel bekend dat ze beschikken over een zeer rappe voorhoede met een zeer gemakkelijke scorende spits: Quinn Mekel. Ter illustratie, de aanvaller wist in de afgelopen twee seizoenen maar liefst 77 en 51 competitietreffers te maken. Ook in het onderlinge oefenduel afgelopen februari was Mekel drie maal trefzeker.

Bij Zuidlaren keerden Allard van Weringh en Koen Brandts weer terug na een week afwezigheid en aan Van Weringh was vanmiddag de taak om samen met Tom Wolf de scoringsdrift van Mekel in toom te houden. Het duo slaagde daar heel behoorlijk in. Toch wist Mekel ook vanmiddag het net weer te vinden. Zijn schot uit een moeilijke hoek na een kleine twintig minuten spelen leek niet al te lastig maar Robin Luikens had geen antwoord waardoor de voorsprong voor de thuisploeg een feit was.

Niet veel later leek Velocitas ook de 2-0 te gaan maken maar arbiter Secer besloot op eigen initiatief te fluiten voor buitenspel terwijl de altijd scherpe René Meijer juist aangaf dat het absoluut geen buitenspel was. Dit leek de leidsman aan de andere zijde enkele minuten later te willen compenseren. Toen Bas Boersma met kunst en vliegwerk tegen de grond werd gewerkt binnen de lijnen van het strafschop gebied besloot de scheidsrechter van dienst niet te fluiten. In het judo was de wedstrijd beslist geweest vanwege een ippon, hier leverde het niets op.

Door alleen bovenstaande te noemen doen we beide ploegen wel tekort. Het publiek kreeg namelijk een alleraardigste wedstrijd te zien tussen twee ploegen die allebei lieten zien te willen voetballen. De blauw-zwarte brigade leek aan de bal de sterkere ploeg maar in de omschakeling was Velo er iedere keer razendsnel uit. Laatste noemenswaardige feit van de eerste helft was de bijna 2-0 van Velocitas. Een harde vrije trap van Kay Molenhuis belandde via Robin Luikens voor de voeten van Quinn Mekel die dit buitenkansje onbenut liet.

Na de thee keerde bij Zuidlaren Jos Lamain na lange tijd afwezigheid terug binnen de lijnen. Voor hem was Tom Wolf in de kleedkamer achtergebleven wat betekende dat Bas Boersma weer terugkeerde centraal in de verdediging. Er ontstond een tweede helft waarin Zuidlaren toonde een sterke ploeg te zijn. Een hechte ploeg die vocht voor elke meter en dat betaalde zich uit. Na een kwartier in de tweede helft was er een mooie aanval over de rechterflank waarna Jordi Hamming Jos Lamain in stelling bracht. Met een simpele voetbeweging zorgde Lamain bij de eerste paal voor de gelijkmaker.

Niet veel later moest Merijn Poel zich noodgedwongen laten vervangen en kwam Robbin Markus binnen de lijnen. Over Markus later meer. Eerst aandacht voor de 1-2. Dit doelpunt leek een kopie van de laatste Velo-actie in de eerste helft maar dan in Zuidlaarder voordeel en net iets beter uitgevoerd. Een vrije trap van Robin Wolters kwam via de keeper voor de voeten van Bas Boersma terecht en Zuidlarens’ topscorer wist de bal onder de doelman door in het doel te schieten: 1-2. Hiermee was de einstand meteen bereikt maar ik had u nog een slotzin beloofd. Robin Markus, die halverwege de eerste helft inviel mocht het laatste fluitsignaal van de wedstrijd niet van binnen de lijnen van het veld meemaken. Hij mocht met een tweede gele kaart op zak namelijk vlak voor tijd zichzelf vast op gaan maken voor een feestelijk Zuidlaardermarktweekend.

Tot slot nog even de complimenten voor Luuk Haaijer. Na een keurige 6e plaats op de 5km van de Zuidlaardermarktloop nog 90 minuten bikkelen op het middenveld.

Via deze weg wil ik iedereen een fijne Zuidlaardermarkt toewensen en we zien u allen graag volgende week zaterdag 19 oktober om 15:00 uur op De Wenakkers voor het duel met Helpman. Een ploeg met twee oud Zuidlaren-spelers: Frank Harms en Rémon Schutte.

Feiten en cijfers

Opstelling Velocitas 1897: Feike Spoor; Givancy Phillips, Kay Molenhuis, Tristan Wubbolts, Raymond Sibers (46.Hielke Nobel); Fabian de Vries, Jens Zijlstra, Jochem de Vries; Jesse Custers (73. Rutger Hofsteenge), Quinn Mekel ©, Daphny Phillips).
Rest bank: Gijs Sinning, Robin Elting.
Opstelling FC Zuidlaren: Robin Luikens; Fabian Staal, Tom Wolf (46. Jos Lamain), Allard van Weringh; Koen Brandts; Koen Eshuis, Luuk Haaijer, Robin Wolters; Merijn Poel (69. Robbin Markus), Bas Boersma, Jordi Hamming.
Rest bank: Jorik de Groot
Scheidsrechter: Dhr. A. Secer (Woltersum)
Gele kaart: Merijn Poel (FC Zuidlaren)
Rode kaart: Robbin Markus (FC Zuidlaren, 2x geel, 90+3)

Door Rick ter Veld


Zaal heren 1 pakt 9 uit 3!

Afgelopen maandag was de 3e competitiewedstrijd tegen LTC-5, wederom thuis, 7-1 overwinning!

FC Zuidlaren heren 1 bestaat uit 9 spelers. Vandaag 3 afmeldingen, dus 1 wissel. Jeroen was weer terug uit Berlijn met zijn beloofde PR, tevens keerde Berry Douwes weer terug onder de lat.

Beetje lastige wedstrijd in het begin. LTC zakte ver in, en we kwamen er moeilijk doorheen. Toch halverwege de 1e helft was een individuele actie van Stefan Jonkers succesvol. Prachtige actie afgerond met een hard schot in de bovenhoek. FC Zuidlaren speelde sterk en wachtte weer geduldig. Eind 1e helft had Tim een prachtige pass op Bert die het ook op fraaie wijze met de hak afrondde. 2-0! Rust.

2e helft hadden we verwacht dat LTC wel iets eerder druk ging zetten, gezien zij met 8 personen waren en 2-0 achterstonden. Deden ze niet en Zuidlaren kon doorgaan met combineren. Jonkers maakte 3-0 uit een actie na voorbereidend werk van Danel. Daarna was het de beurt aan Bert met 3 goals, waarvan 2 vrije ballen, en 1 bal van de zijkant hard en laag. Het slotakkoord was voor onze PR-man Jeroen. Samen met Jonkers speelden ze een 2-1 situatie mooi uit. Jeroen vond het nodig om eerst even op de paal te schieten alvorens de rebound er wel in te schieten. Minpuntje was de tegengoal want we hadden graag de ‘NUL’ gehouden. De goed leidende scheidsrechter vond het genoeg en floot af. Sterkte pot van iedereen! Na afloop trakteerde Jeroen zoals beloofd op zijn rondje!

21 oktober is de volgende pot ( weer thuis!) tegen Asserboys!

FC Zuidlaren 1- LTC-5: 7-1
Goals: Stefan Jonkers 2x / Jeroen Kegel 1x / Bert Oosterveld 4x