FC Zuidlaren 3 krijgt een lesje effectiviteit in Ontstwedde.

Op de foto ontbreken Harald Hageman en Daniël de Jong

Op de zaterdagmiddag van de Zuidlaardermarktweek stond voor Zaterdag 3 de uitwedstrijd bij
Onstwedder Boys op het programma. De aanloop richting de wedstrijd verliep niet voor iedereen even
vlekkeloos. Zo was er een aantal spelers niet in de gelegenheid om te trainen, hetgeen verstrekkende
gevolgen had op de donderdag, want met een bijna volledig fitte selectie beschikt onze trainer over de
keuze uit 20 man. Zeker nu er sinds vorige week (nog) weer een nieuw talent aan onze selectie werd
toegevoegd in de persoon van Matthijs. Diezelfde Matthijs besloot vorig seizoen om te stoppen met
voetbal en was in de veronderstelling dat alleen afmelden bij de elftalleider voldoende was. Toen er in
september toch weer een afschrift kwam van FC Zuidlaren en het voetbalbloed toch nog niet volledig
uit het lichaam verdwenen bleek, meldde hij zich weer bij zijn makkers die hem zonder nadenken
weer in genade aannamen. Daarover later meer….​
Terug naar de keuze van de trainer; niet trainen is niet spelen en dus kregen liefst 3 spelers
donderdagavond al te horen dat zij verplicht rust kregen, iets wat Gijs Willem zaterdagmiddag toen hij
al helemaal omgekleed was nog eens na moest lezen. Niet spelen is geen overbodige luxe in het
Zuidlaardermarktweekend, maar hoezeer ook het hartje in dit elftal vlotter gaat kloppen van een
glaasje gerstenat, voetballen wil je!​

De vrijdagavond wil nog wel eens een valkuil zijn in de discipline van ons elftal. Sommigen zijn op
dat moment al druk in training voor de 3e helft op zaterdag en de vrees was dan ook dat, rondom deze
feestelijke dagen, het dit keer niet anders zou zijn. Aangezien ik een van de 3 was met verplicht
voorgeschreven rust, besloot ik de dorpskern eens door te fietsen om te zien of iedereen wel met de
wedstrijd bezig was. Op de Brink was het vrij rustig, de draaimolen was al dicht dus hier zou ik de
mannen niet meer treffen. Dan maar op de weg terug naar huis. Plots een hevige, zeer plaatselijke,
regenbui die mij er toe dwong om even bij onze sponsor De Vliegh te schuilen. Aldaar trof ik alleen
onze vaste sluitpost aan, wiens wangen al net zo rood waren als zijn haardos en waar van het al zeker
leek dat hij de sluitingstijd niet zou gaan halen. Niets bleek minder waar overigens, maar hij beloofde
plechtig om “topfitssezijnnn.”
Dit alles onder toeziend oog van onze trainer, die inmiddels ook aangeschote….. geschoven was.
De rest van de mannen lag blijkbaar al keurig op bed want ook op de app bleef het verbazingwekkend
rustig.

Zaterdagochtend, voor ondergetekende het moment om de laatste ziektekiemen (oorzaak van het niet
trainen) en enig lui(bier)zweet te verliezen tijdens de marktloop. Aangezien er in de middag niet
achter een bal aan gerend hoefde te worden en het ook leuk was voor de toeschouwers besloot ik mee
te doen. Over het resultaat kunnen we kort zijn; kon beter! Wat wel fijn was om te zien is dat er maar
liefst 2 mensen uit mijn team mij kwamen aanmoedigen, dank Lex en Huib.

Dan naar de wedstrijd. Vooraf was er enig onderzoek gedaan door wat spelers die, op basis van
eerdere uitslagen tegen andere tegenstanders, al in konden schatten dat we deze wedstrijd wel konden
winnen. Iets wat in het Zuidlaardermarktweekend over het algemeen ook meer regel dan uitzondering
is. Hier lag echter het grootste gevaar... Onderschatting. Dit werd nog eens extra gevoed toen één van
de twee wisselspelers van Onstwedde aangaf dat hij pas sinds vorige week begonnen was met voetbal.
Het hielp ook niet echt dat het ook aan zijn fysiek te zien was dat hij niet veel aan sport had gedaan.
Het zorgde voor de nodige lachers bij ons op de bank, maar hij bleek een aardig balletje te kunnen
trappen.​

Amper geïnstalleerd op de reservebank, tablet opstarten... Onder het mom van; als ik het nu niet
meteen typ, dan komt dat verslag er niet eerder dan komende donderdag…
Systemen opgestart, de blik richting het veld en voor onze dug-out wordt een aanval over de
linkerflank opgezet door Onstwedde. Blijkbaar toch nog niet geheel wakker werden we volledig
overlopen en de eerste aanval leverde ook meteen een 1-0 achterstand op. Dit ondanks dat Remco, na

ons teamfotomoment vlak voor de warming-up, maar liefst 4 keer had geroepen dat we nu “even in de
wedstrijdfocus moesten gaan zitten.” Lege kreten waar hij samen met Vincent K. schijnbaar patent op
heeft, want mijn mede-niet geselecteerde collega Stefan merkte op dat we van dergelijke kreten wel
een bingokaart konden maken om tijdens de wedstrijd in te vullen. Zo ver is het niet gekomen, maar
wel ééntje om in het achterhoofd te houden.

Wat wel moest gebeuren is de aansluiting vinden bij onze voornamelijk fysiek ingestelde tegenstander.
We leken dit ook al vrij vlot te doen, maar de goal die Lex scoorde werd wegens buitenspel afgekeurd.
FC Zuidlaren had de smaak van het aanvallen te pakken en bleef proberen om te scoren. Floris was
nog dichtbij een goal, maar zijn schot werd gepakt door de keeper. Na 20 minuten soleert Pelle langs
een aantal tegenstanders en vuurt richting de goal, dit keer geen actie van de keeper, maar de paal
brengt redding. De rest van de eerste helft leverde, behalve veel slordigheden, verder weinig spektakel
op. Lichtpuntje was wel dat na een half uur Matthijs zijn rentree op de velden mocht maken en zijn
eerste balcontact betreft een hakje over de zijlijn. Vlot gevolgd door de opbeurende woorden van de
coach; “Wat je niet kan, moet je niet doen!”.​
Al met al konden we over de eerste wedstrijd van Matthijs zeggen: Kon beter!

Ik was zelf niet aanwezig in de kleedkamer, maar wat er gezegd werd was niet voor dovemans oren
bestemd… Als we hier verliezen, dan wordt er dinsdag gewoon getraind...
Koud gestart komt de bal op een gunstige plek te liggen voor een vrije trap na een knullige handsbal
van de tegenstander. Aanvoerder Pelle neemt vol zelfvertrouwen plaats achter de bal en ramt de
lederen knikker rechts in de hoek achter de keeper. 1-1
Zuidlaren heeft het betere van het spel, maar vergeet om te blijven voetballen. Op de momenten dat dit
wel gebeurt worden we ook dreigend. Gijs Elsinga combineert met Twan door de verdediging heen,
maar wordt gestuit door de keeper. Met nog 20 minuten op de klok is er hetzelfde lot voor Pelle, na
fantastisch voorbereidend werk van Steffan.
Omdat het maar niet wil lukken, gaan we ons meer en meer bemoeien met wat anderen zouden moeten
doen. En hoewel een punt verdiend zou zijn kregen wij in de 89e minuut helaas dan toch de deksel op
de neus. Een effectieve counter over de rechterkant, gevolgd door een halve voorzet die over de keeper
(topfit was ie niet, maar goede pot op de lijn gestaan) heen waaide. 2-1.​
We gooien nog één keer alles in de strijd en krijgen nog een mooie kans, nadat Lukas met een
splijtende pass door het midden Gijs Elsinga voor de keeper zet. Het lukt hem alleen niet om het tot
doelpunt te promoveren.​

De eerste nederlaag van de competitie is een feit en de conclusie aan het einde van de wedstrijd is dan
ook: Kon beter!
Complimenten aan de keeper van Onstwedde, lag regelmatig in de weg. Ook aan de scheidsrechter lag
het niet, die floot een prima pot.
En zoals het een goed verslag betaamt; de gehaktbal uit de jus was prima. Redelijke bite, lekkere jus
en voldoende saus ernaast. 7,5!
Man-of-the-match: aangezien onze elftalleider niet iedereen op papier heeft gezet kunnen we niet op
Pelle stemmen, dus dan moet ik maar even op mijzelf stemmen. Maar Pelle komt de twijfelachtige eer
vandaag toe.

Volgende week spelen we om 15.00 uur thuis tegen WVV 2. Nu rest ons een vlotte thuisreis en dan
een uitgebreide derde helft. Wees gerust, we hebben er al hard voor getraind, dus die gaan we de
komende dagen zeker winnen.
Als laatste moet nog toegevoegd worden dat een winnende trainer altijd gelijk heeft... Hij liet dit
weekend de topscoorder van het elftal niet spelen… U kunt volgende week komen kijken wat hij van
zijn ongelijk heeft geleerd!

Namens het derde (h)elftal, uw verslaggever,

Wouter Groenewold


Het weekend van Zaterdag 3

Vrijdagavond, 21:37 uur
Floris staat op van de bank en slentert richting de koelkast. Hij trekt de deur open, het lampje springt aan en hij schrikt zich rot. Geen Heineken, Amstel of Hertog-Jan meer te bekennen, het noodlot en voor Floris een Twentse nachtmerrie is daar. Alleen nog maar Grolsch. In het verleden is het voor de beste jongen ooit in Enschede eens zo uit de hand gelopen, dat vedettes binnen ons elftal hem er nog steeds mee lopen te stoken. Folmer accepteert de situatie, grijpt een groene knuppel en plopt de dop er af. De volgende dag om 15:00 uur de wedstrijd tegen ST Veelerveen/Westerwolde 2, voor Floris nu al gedoemd tot een zware pot.

Vrijdagavond, 21:54 uur
George zet twee pannen op het vuur, snijdt de groentes en gooit bouillon in de pannen. Terwijl Floris inmiddels nóg een Grolsch flesje heeft weten te bemachtigen, staat George nog in de keuken de lunch voor te bereiden. Waar Ria ons vorig jaar wedstrijd na wedstrijd op fantastische wijze het voor ons verzorgde (waarvoor nogmaals grote dank!), is het regelen en organiseren van een lunch nu de taak van ons team zelf. Elke week nemen twee andere spelers deze queeste op zich, maar George was zo attent om voor de eerste thuiswedstrijd af te trappen. Coach, bedankt! De tomatensoep was hemels!

Zaterdagmorgen, 10:02 uur
Ik stap in Groningen op de fiets, presentatiepak aan, de Rena-tas slinger ik over de schouder (welke met dank aan Renata’s Sites-N-Design en Mindfulness & Yoga Zuidlaren in ons bezit), en zet koers richting het Zuiden. Een enkele week herfst in Nederland en nu al pokkeweer. Exact een seizoen eerder zouden eindeloze plensbuien mij halverwege de Paterswoldseweg al om hebben laten keren en de bus richting Zuidlaren laten pakken. Mocht er niks veranderd zijn, was het vandaag weer zo’n dag geweest. Vandaag was het niet zo’n dag. Met een grijns op mijn gezicht trek ik de jas aan, rits hem dicht en zet een petje op mijn kop. Vorig jaar hebben Hypotheek Visie en Groenhout Makelaardij voor ons trainingspakken geregeld, dit jaar deden zij daar een schepje bovenop en kwamen aan met ook nog eens gevoerde en regenbestendige jassen. Raymon Optiek had nog petjes voor ons, en deze outfit bezorgde mij het euforische gevoel dat niemand mij nog iets kon maken! Allen hartstikke bedankt!

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdagmiddag, 14:09 uur
Ons elftal druipt de kleedkamer met volle magen binnen (George, lekker gewerkt pik!), begint rustig te kleden tot het moment dat ook dé trainer zijn intrede doet. Onder luid gejuich wordt Mike ontvangen, mede omdat hij op trotse wijze een kratje bidons en waterzak presenteert. Ditmaal heeft Mike het alweer met zijn geliefde Miriam (die van de bier-yoga enzovoort..) voor elkaar gekregen en dankzij haar behoren ook deze spullen nu tot onze inventaris. Floris én zijn nadorst zijn er ongelooflijk blij mee!

Zaterdagmiddag, 14:52 uur
Het team heeft reeds een stevige warming-up achter de rug, waar ik zelf als wissel startend niet aan mee heb gedaan. Joren, inderdaad doorgaans de vaste keeper, maar nu door miscommunicatie op de bank beland, en ik zijn onder de eindeloze loopoefeningen uit weten te komen door cornervlaggen te gaan halen en de rest van het wedstrijdveld te prepareren. Terwijl wij als groep zijnde nog even de kleedkamer binnen gaan, stapt geheel ST Veelerveen/Westerwolde 2 net naar buiten. Een laatste speler van hen trekt nog even een shirt aan op exact het gelijke moment dat wij nog de laatste tactische instructies doornemen. Een goed begin is het halve werk.

Zaterdagmiddag, 15:06 uur
Of toch niet. De wedstrijd is inmiddels begonnen, de uitploeg kan onmogelijk al warm zijn, maar hebben nu al de bal in onze goal gekregen. Het derde elftal start rommelig en binnen enkele minuten is een counter van de tegenpartij ons fataal. Huib stapt, wat wij niet van hem gewend zijn, op dramatische wijze uit waardoor de man in het zwart alleen nog Vincent Kabel tegenover zich heeft staan. Vincent doet nog een poging deze flitsende voorhoedespeler bij te houden terwijl hij al rennend zijn arm naar rechts uitsteekt alsof dit zijn bedoelde rijrichting is, maar voordat onze verdediger om zijn as is gedraaid heeft de aanvaller van Veelerveen/Westerwolde de bal al simpel binnen geschoten. Gelukkig voor Mike had hij op dat moment een verdediger met meer snelheid achter de hand op de bank zitten…

Zaterdagmiddag, 15:27 uur
Na bijna een half uur gespeeld te hebben, spelen wij ons zelf steeds beter in de wedstrijd. Niemand minder dan onze eigen aanvoerder Pelle (surprise..) weet met een afstandsschot de bal achter de keeper te krijgen. Met wijsheid en veel geluk zit het mee dat de doelverdediger van de uitploeg volledig mis grijpt en de aansluitingstreffer is daar. In de rust een stevige bespreking, met als eindconclusie dat er vandaag niets anders mogelijk is dan dat ene: winnen.

Zaterdagmiddag, 16:07 uur
Steffan neemt de bal op de pantoffel van een metertje of twintig afstand. Hij raakt hem niet perfect, maar de keeper stond er bij en keek er naar. Daar is de voorsprong. Direct na de aftrap schreeuw ik zelf nog even als verwijzing naar het verslag van vorige week dat de diesel al weer op gang is, maar Wouter blaft deze opmerking direct af: ‘Concentratie mannen! Volle bak!’. Niet veel later probeert Lukas het nog eens met een wanhoopspoging van afstand (blijven proberen jongen..) maar alweer is het Steffan die de 3-1 binnen schiet na een lekker voorzetje van de losgeslagen Bokito van Zaterdag 3: Frank! Net als vorige week een déjà vu moment wanneer ik Steffan op talentvolle wijze zo’n balletje binnen zie schieten. Naar verluidt maakt iemand later nog de 4-1, maar dit moment heb ik helaas gemist. In ieder geval wordt de overwinning met deze eindstand binnen gesleept.

Zaterdagavond 19:53 uur
De rest van het elftal heeft onder begeleiding van live muziek de derde helft gespeeld, maar ik ben inmiddels weer aan het werk. Mathijs en Daniel hebben mij inmiddels de wedstrijdstatistieken doorgestuurd (waarvoor dank). Ik schrik ontzettend wanneer ik door alle momenten van en voor de wedstrijd scroll. Naast dat ik niks over die ene speler van ons elftal schrijf omdat ik het haat om ego’s te strelen, heb ik er een nog grotere hekel aan om mijn eigen ego de grond in te trappen. Ik besluit om niks over mijn eigen acties in het wedstrijdverslag te zetten, maar zo oprecht en eerlijk als ik ben zet ik de notities toch nog even voor u op een rijtje:
‘Remco raakt de bal volledig verkeerd, maar op de één of andere manier gaat de bal richting goal’.
‘Remco schopt iemand doormidden en zegt heel nonchalant: sorry man, gaat het?, en loopt weg’.
‘Remco kapt twee man uit om vervolgens de bal fenomenaal in te leveren bij de tegenpartij’.
‘Remco maakt een goede sliding, beukt een verdediger om ver en levert daarna de bal in’.
‘Remco wil graag laten zien wie de baas is en maakt een forse overtreding op zijn tegenstander, domme actie.’
‘Remco is moe en coacht Kabel dat hij maar diep moet gaan zodat hij achter kan blijven’.
Conclusie: geen commentaar.

Zaterdagavond 21:17 uur
Wouter slaakt een kwaadaardige schaterlach. Hij heeft het op duivelse wijze voor elkaar weten te krijgen: ook hij staat nu genoteerd als speler binnen het elftal. Met vuurspuwend kwaad in zijn ogen opent hij de voetbal.nl app en stemt zo snel als hij kan stemt hij op zichzelf. Net als vorige week, laat ik ook deze keer niks los over dat waardeloze intikkertje. Als elftal-auteur zag ik een machtige positie om de strijd met hem aan te gaan en opende in de appgroep een chantage offensief om op mij te stemmen. De rest van het team zag niks in mijn prestaties en besloot geheel op Steffan te stemmen. Goed, niet meer dan terecht. Een prachtig weekend, drie punten en de hoop dat Steffan Boetje mij dit jaar nog veel vaker nostalgische gevoelens gaat bezorgen. Ik spreek u volgende week!

Door Remco Spanhoff

Scoreverloop
0-1 ST Veelerveen/Westerwolde ‘6
1-1 Pelle Duiven ‘27
2-1 Steffan Boetje ‘47
3-1 Steffan Boetje ‘55
4-1 Wouter Groenewold ‘79


Zaterdag 3 - Als een diesel in Mussel

Na een moeizame doch leerzame beker periode, ging de reis met volle moed en een nieuw spelsysteem op zak richting het Zuidoosten van de provincie Groningen. Weg met de onterechte verwachtingen, de openingswedstrijd van het seizoen tegen SV Mussel 2 werd niet gespeeld op een onlangs van de koeien geruimd knollenveld ergens op een verlaten en gedateerd sportpark. Zaterdag 3 betrad een keurig nette voetbalvereniging met een voor kelderklasse begrippen toch een zeer degelijke grasmat inbegrepen. Een tribune, gehaktballen en ijskoud gerstenat allen ter plaatse, maar voor het 3e elftal van de zaterdag ontbrak er toch nog iets…

Mijn oprechte excuus voor het uitstapje tussendoor. Deze zelfde ochtend stond ik te coachen bij de 13-1 (voorheen D1). Een lastig potje tegen GVAV op de planning, welke naar onze mening gewonnen zou worden wanneer de Zuidlaarder talenten agressief en betrokken zouden zijn tijdens het spel. Mijn compagnon-trainer/coach bij de 13-1 gaf exact vanwege die reden vlak voor de wedstrijd een beknopte doch effectieve speech over juist deze agressiviteit en betrokkenheid. Resultaat: hoge druk, vechten voor elkaar en met elkaar, alles geven en een nette 2-1 overwinning.

Het was wanneer ik de kleedkamer op dat rustgevende sportcomplex van SV Mussel binnen trad, dat ik terug moest denken aan de noodzakelijke agressiviteit en betrokkenheid binnen het spelletje genaamd voetbal. Ik zag teamgenoten duwend, trekkend en stoeiend in de buurt van het toilet. Vanwege het gebrek aan de ruggengraat op de avond tevoren, moest deze nu door velen verlengd worden. Tja, agressief en betrokken zei je toch?.. De winnaar van de drukpartij die als eerste het kleinste kamer te binnen mocht, kwam snel tot de conclusie dat juist het toiletpapier ontbrak. Een groot probleem zo vlak voor de wedstrijd. Vincent kwam dit keer al schreeuwend met de verlossende woorden: ‘Ik heb nog wel een rolletje achter in de auto liggen!’. U mag raden waarom, maar goed. Kabel, bedankt jongen!

En door naar de wedstrijd zelve. Vandaag niet onze ongeremde buschauffeur in de goal, maar één van de limoncello boeren uit Zuidlaren onder de lat. Maurits iets minder scherp en fel tijdens het uitkomen, maar gelukkig kan hij wél een bal vangen en klem hebben. Met trots en tevredenheid kan ik u alvast zeggen, hij heeft bijna foutloos gekeept.

 

Zuidlaren deed haar uiterste best om in het begin van de wedstrijd het initiatief te nemen, echter was de inzet van ons uit matig en de openingsfase niet zeer interessant. Na een kwartier dan toch het moment dat de bal tegen de hand van Lukas ‘altijd-met-scheidsrechters-in-discussie’ Mennega werd aangeschoten. Bal op de stip en een doelpunt voor de thuisploeg als gevolg. Een klassieke trap van Huib over het vangnet tussen door, maar tien minuten na de tegengoal dan toch de aansluitingstreffer van Steffan. Lukas maakte zijn eigen fout goed met een fantastische dieptepass en ook de afronding van onze rappe voorhoedespeler gaf mij weer een déjà vu moment.

Al dromend in het veld dacht ik terug aan de tijd in de C-jeugd. Exact een gelijke dieptepass op Steffan waarbij hij 1 op 1 met de keeper werd gezet, resulteerde in een situatie waarbij de rest van het team al terug strompelde richting eigen helft.Een heel seizoen ging op dezelfde voet door. Ongetwijfeld, altijd een doelpunt. Gevoelens van nostalgie kwamen bij mij naar boven wanneer ik hem nu weer op acrobatische wijze een balletje uit de lucht over de keeper heen zag spelen, om de doelverdediger heen liep en hem voor de zekerheid nog even in het net knalde. Vlak voor rust een gelijke situatie met de onze in het strafschopgebied van Mussel. De scheidsrechter wees nogmaals naar de stip (ik hou van consequentie), Pelle schiet strak binnen en het staat zomaar 1-2.

De diesel van Zuidlaren kwam, na een bakkie thee gedurende de rust, de tweede helft op gang. Uit angst dat de inkt opraakt, zal ik proberen het relatief kort te houden. Vijf minuten na rust ontvangt onze aanvoerder de bal op randje zestien via Huib, een prachtige actie van Pelle welke hem vervolgens door de benen van de keeper schiet. Vanaf de aftrap toch nog even een noemenswaardig kelderklasse momentje aan de kant van de mannen uit Mussel: een bal terug op de centrale verdediger, welke er onder door duikt, met als gevolg dat de keeper hem hoog op de back speelt, deze kopt hem in de voeten van onze aanvaller met een lang verwachte goal van Frank.

Iets later een corner voor Zuidlaren, welke zeer ongelukkig voor de tegenpartij via de keeper achter de lijn belandt, ondertussen staat het 5-1. Later in de wedstrijd een drakenpoeier van afstand op naam van Gijs Elsinga keihard in de goal, deze inzet werd onmiddellijk beloond met een ‘publiekswissel’.

De laatste treffer op de zonnige zaterdagmiddag komt op naam te staan van Daniel. Een strafschop welke hij zelf op eist, en net als onze aanvoerder het eerder op de dag had voorgedaan, strak in de hoek schiet. Daniel, wie één van de nieuwe aanwinsten van Zaterdag 3 is dit jaar. In zijn jeugd ergens in de buurt van Zwolle naar eigen zeggen op ‘hoog niveau’ gevoetbald (naar het luidt zelfs even PEC Zwolle..), en juist nu na een stop van maar liefst zes jaar, als vriendje van de zus van Maurits bij ons is binnengekomen. Nogmaals mijn excuus, ik dwaal alweer af, over de zus van Maurits kan ik beter niks meer zeggen..

Een andere aanwinst van het derde is Stefan. In mijn jeugd bij de voetbalclub in Zuidlaren heb ik jaren lang van hem mogen genieten, en tot ons grote genoegen speelt ook hij na een pauze weer bij een deel van ons in het team. Echter was hij vandaag de grensrechter. De vlag zou overbodig zijn geweest, met zijn wilde rode manen naar links of rechts schudden zou opvallend genoeg zijn, maar goed. Een dankwoord is op zijn plaats: Stefan, ook jij bedankt jongen!

Volgende week speelt FC Zuidlaren 3 op zaterdag thuis tegen ST: Veelerenveen/Westerwolde 2. Om 15:00 uur wordt afgetrapt, waarbij wij dan, net als de rest van het komende seizoen, ons stinkende best gaan doen om te bereiken wat ons vorig jaar net niet gelukt is: het kampioenschap. Het voetbaljaar is wellicht nog te jong en het nieuwe systeem nog niet volledig ontwikkeld en ingeburgerd, maar ik geloof dat wie zaait, zal oogsten.

Nog even een opmerking voor de oplettende lezer. Het kan zijn dat in dit wedstrijdverslag wat doelpunten missen, echter: ik haat het om ego’s te strelen. Aan wie baalt dat hij in de voetbal.nl app als staf genoteerd staat met als gevolg dat hij niet op zichzelf als man-of-the-match kan stemmen, besteedt ik deze week geen aandacht. Wouter, volgende keer beter!

Door Remco Spanhoff

Doelpuntenverloop

1-0 SV Mussel ‘15
1-1 Steffan Boetje ‘26
1-2 Pelle Duiven ‘40
1-3 Pelle Duiven ‘50
1-4 Frank van Tongeren ‘51
1-5 E.D. SV Mussel ‘60
1-6 Wouter Groenewold ‘68
1-7 Wouter Groenewold ‘70
1-8 Gijs Elsinga ‘74
1-9 Wouter Groenewold ‘76
1-10 Daniel de Jong ‘88


Zaterdag 3 lenig het seizoen in

Na een intensieve voorbereidingsfase waarbij trainingen afgetrapt werden met bijna militaire conditie- en krachtoefeningen (welke de trainer ontkende omdat het toch echt met bal was..) voelde merendeel van het elftal de spieren gepijnigd en getraind. De trainer keek zijn metgezel lief aan, en tot ons grote geluk wist zij hier wel raad mee.

Afgelopen seizoen wist Zaterdag 3 het kampioenschap net niet binnen te slepen, en logischerwijs was de titel en vanzelfsprekend het bijbehorende feest dit voetbaljaar nogmaals de doelstelling. Om het hoogste resultaat te behalen moesten er dan toch wat zaken veranderen: te beginnen met een iets andere inrichting van de vrijdagavond.

Miriam van Mindfulness & Yoga Zuidlaren had de matjes voor ons klaargelegd op het B veld van FC Zuidlaren. In tegenstelling tot de schoenen, bleven de yogapants wel uit en werden deze vervangen door de trainingspakken die wij als elftal met trots en tevredenheid dragen.

Volgens Miriam hebben wij als voetballers vaak te maken met korte spieren, welke ditmaal dan toch even lekker opgerekt mocht worden. Waar de yogasessie wat lacherig begon, werd het derde elftal steeds fanatieker en duurde het niet lang voordat Miriam ons in volle controle en rust de rek- en strekoefeningen uit liet voeren.

Maar hadden dan echt alle spelers de lenigheid en capaciteiten om het lichaam in deze poses te brengen? Nee. De rossige rots in de branding welke met fluorescerend shirt normaal onder de lat staat had de grootste moeite. En ook nu lag hij op de plek waar hij zo vaak lag na dollemans en/of geniale uit-zijn-goal-kom manoeuvres met pijn en moeite overeind krabbelde. Zijn inzet werd geprezen want al zuchtend, steunend, puffend en kreunend deed ook de keeper zijn uiterste best.

De algemene opinie luidde dat de benen leniger en prettiger bewogen, maar ons voormalig hockeyster en huidige voorhoedespeler vond het toch vooral ook echt wel dorstig. Exact deze jongeman zou zich op een voor hem ‘normale’ vrijdagavond zich op dit moment uitgebreid voorbereiden op het nachtleven van Groningen en had nu de grootste moeite om zijn mond niet volledig uit te laten drogen.

Gelukkig wist ook deze keer Miriam met de oplossing te komen en zag ons aan als uitermate geschikte proefpersonen voor deze bijzondere vorm van yoga: bieryoga. De blikjes werden uitgedeeld en in handen genomen, scherper en meer gefocust dan ooit wachtten wij nu op het volgende commando. Breng het biertje omhoog, zak door de kniën en neem een slok. Strek je rechterbeen naar achter, buig voorover en neem een slok. Dit vorderde tot de blikjes leeg waren en met een proost en bedankt richting Miriam werd deze leuke maar vooral zeer leerzame activiteit afgesloten.

De schoenen werden aangetrokken, de fietsen werden opgeraapt en de reis zette zich voort richting het 3e (h)elftalkantoor ‘De Vliegh’. In café De Vliegh werd nog even (al dan niet geheel tactisch) na besproken tot grote vreugd van dezelfde eerder genoemde aanvaller. Relatief vroeg werd deze gezellige avond op tijd afgesloten, want de volgende dag ontvangen wij met volledige fitheid en opgerekte spieren regiogenoot Glimmen 2.

En dan vraagt menig mens zich af hoe het met de keeper is afgelopen. Nou en wel, deze zwoer naarmate de bespreking vorderde en vochtiger werd, op zaterdag dan nu echt de nul te gaan houden...

Door Remco Spanhoff


9 maart, 9 doelpunten

FC Zuidlaren zaterdag 3 mocht op deze zaterdag zichzelf opladen voor een belangrijke wedstrijd tegen LEO Loon 5. Goed om te weten is dat voor deze speeldag LEO Loon tweede stond in de 5e klasse reserve en dat FCZ op de derde plek stond met vier punten achterstand op LEO, maar wel nog een wedstrijd tegoed heeft. De wedstrijd in Loon tijdens de eerste seizoenshelft werd door het derde met 3-1 verloren, echter wisten we dat er kansen lagen tegen dit team met kampioensambitie. Dezelfde ambitie geld ook voor het derde, zeker omdat in de komende weken de koploper, Potetos 6, twee keer achter elkaar de tegenstander van ons is, de komende wedstrijden zullen dus bepalend zijn voor de race naar het kampioenschap. Nadat we met de selectie weer hebben mogen genieten van een georganiseerde lunch, verwisselden we ons presentatie pak voor, het op Willem ll-lijkende, uit-tenue van de FC Zuidlaren.

In een hevige regenbui bereidden we ons voor op de belangrijke wedstrijd tegen LEO. Scherpte en sportieve zin waren aanwezig bij onze spelers. Hierdoor begonnen we de wedstrijd, die onder leiding stond van Alexander Mertens, goed. Direct na de aftrap bleek dat beide ploegen de wedstrijd direct onder controle wilden krijgen. Dit pakte voor FCZ beter uit dan voor LEO, want na een paar minuten was het al duidelijk dat onze scherpte die van LEO overklaste. De eerste grote kansen waren voor het derde, en na 7 minuten lag de eerste er ook al in. 1-0, een goed lopende aanval, waarna Twan de bal strak voorzette en die op fortuinlijke manier door de linksback van LEO zijn eigen keeper passeerde. Vlak na deze goal werd de wedstrijd tijdelijk stil gelegd in verband met de donder die er heerste. Na een kleine rust, waarin er gereflecteerd en gediscussieerd werd, konden we de wedstrijd hervatten. Na deze korte onderbreking hebben we geen regen meer gevoeld. LEO Loon had moeite op te bouwen in de eerste helft, dit kwam voornamelijk omdat FCZ hen goed vast zette en zelf goed combinatie voetbal liet zien. De 2-0 kon daardoor ook niet uitblijven, na een voorzet van Gijs W, wist Sander de bal in te volleyen. De druk bleef er op, daardoor werd de score op 3-0 gezet door Pelle, na een geweldige bal op maat van achteruit door Lukas. De rustscore was hiermee bepaald.
Tijdens de tweede rust van de wedstrijd konden we opnieuw reflecteren. Zo reflecteerden we dat het een van de beste helften was van het seizoen tot nu toe.

Na rust gingen we aardig door met het vastzetten en het goede combinatie voetbal, waardoor de vierde en vijfde goal vielen voor het derde door respectievelijk Jannick en Twan. 5-0 was de tussenstand en er leek geen vuiltje aan de lucht. Wat er hierna gebeurde is voor velen nog een onbeantwoorde vraag. Binnen een paar minuten heeft LEO twee keer weten te scoren waardoor het 5-2 stond met nog ruim een half uur te spelen. Hierdoor kreeg de ploeg uit Loon weer moed, en gingen ze met vier man voorop spelen. Deze moed en de hogere druk van LEO zorgde ervoor dat FCZ spanning kreeg. Deze spanning was zelfs zo hoog dat het 5-3 werd door een knappe vrije trap van de spelverdeler van LEO. De druk werd groter en groter. En ondanks dat wij ook nog kansen kregen om nog meer te scoren viel de laatste goal voor LEO na een ouderwetse scrimmage. 5-4, het zou toch niet…. Maar dat bleek ook niet, want direct na de 11e aftrap werd er afgefloten en bleken de 5 doelpunten van de FCZ toch genoeg ondanks de knappe comeback van LEO Loon (daarvoor sportieve respect).
Volgende week staat DIO op het programma, benieuwd hoe vaak er gescoord word op de 16e maart.

Door Gijs Homans


Derde speelt gelijk tegen staartploeg LTC 5

Terwijl de vlaggen halfstok hingen konden wij na een minuut stilte, ter nagedachtenis aan het erelid Miske, de wedstrijd verrichtten. Na dat we mochten genieten van de voor ons klaargemaakte soep en broodjes (speciale dank naar Ria), begon de wedstrijd om 15:00 uur. De tegenstander van deze zaterdag, was degradatiekandidaat LTC Assen. Een team dat gemiddeld vijftien jaar ouder was dan FCZ. In de eerste seizoenshelft werd deze wedstrijd 5-4 in het voordeel van de FCZ.

In hun frisse lentegroene shirts waren zij in de eerste helft een beter team dan wij. Want van goed voetbal, was geen sprake. Maar gelukkig scheen de zon en was het met zeven wissels op de FCZ-bank, gezellig druk. Na de rust, leek het tij gekeerd en was FCZ de betere ploeg van de twee. Waar de grootste kansen in de eerste helft voor LTC waren, werd het derde in de tweede helft beter en beter. Ondanks twee schoten op de paal, een schot op de lat en een tal van ouderwetse scrimmages bleef de belangrijke 1-0 uit. Ook LTC kwam er wel een paar keer gevaarlijk uit, maar deze kansen werden ook om zeep geholpen. De wedstrijd eindigde doelpuntloos: 0-0. Ondanks het puntverlies viel er aan het eind van deze zaterdag wel wat te vieren: Jan Groenewold is geboren, van harte Gefeliciteerd Wouter en Vera!

Door Gijs Homans


Zaterdag 3 ruim langs Oranje Nassau 8: 0-6

De tweede helft van de competitie stond weer op het punt van beginnen voor FC Zuidlaren 3. Met gloednieuwe presentatiepakken verzamelden we ons bij Oranje Nassau 8. Revanche was noodzaak, want ondanks dat ON laatste staat wonnen ze wel van ons in de thuiswedstrijd.

Om 14:30 uur werd de wedstrijd afgetrapt onder winderige omstandigheden op het kunstgras van ON. In de 8e minuut werd de score geopend door een goal van Wouter Groenewold, die zijn goal opdroeg aan zijn zoon. Een minuut later werd het 0-2 door een slimme vrije trap van Pelle Duiven die ingetikt werd door Floris Folmer. De wind bleek een belangrijke factor te krijgen in de wedstrijd, want de vrije trap die voor de 0-3 zorgde (Pelle Duiven) moest stil gehouden worden door Lukas Mennega. Deze vrije trap werd snoeihard in de linkerbovenhoek geschoten. De ruststand werd door Twan Jutstra op 0-4 gezet.
Na rust leek het verzet van ON gebroken. In de 58e minuut kwam Calvin Massanga er goed doorheen en gaf de bal op een presenteerblaadje voor Vincent Verspiek, die hiermee zijn eerste goal scoorde van het seizoen. Opnieuw scoorde Pelle Duiven met een vrije trap, ditmaal was het een bekeken balletje waarnaar de keeper alleen maar kon vissen. De eindstand had verder opgevoerd moeten worden, maar 0-6 voelde aan als een tevreden revanche.
Hiermee komt FCZ3 op 24 punten uit 11 wedstrijden en doet nog volop mee voor de bovenste plekken!

Scoreverloop:
7' 0-1 Wouter Groenewold (Pelle Duiven)
8' 0-2 Floris Folmer (Pelle Duiven)
21' 0-3 Pelle Duiven
25' 0-4 Twan Jutstra (Wouter Groenewold)
58' 0-5 Vincent Verspiek (Calvin Massanga)
63' 0-6 Pelle Duiven

Door Gijs Homans

Onderstaand de 0-3 van Pelle Duiven